เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 125 ขั้นสิบเอ็ด ปรากฏพร้อมแท่นมรรค
ในที่สุดหนอนปรสิตก็หนีไม่พ้น
หลังจากสูญเสีย “แกนค่ายกลร่างมนุษย์” ทั้งเจ็ดไป กลิ่นอายของมันก็ร่วงหล่นจากระดับสร้างฐานระยะกลางลงสู่ระดับสร้างฐานระยะต้นอย่างรวดเร็ว ผู้บำเพ็ญระดับสร้างฐานสองคนที่ร่วมทางมาช่วยกันกดดันจากด้านหน้า จี้หวยโจวใช้ธวัชค่ายกลปิดเส้นทาง กู้ฉางซิงและเจียงเหิงมุ่งโจมตีเฉพาะจุดที่บาดเจ็บ ส่วนลู่ชิงเหอกับเฮยโต้วประสานงานกันได้เข้าขาที่สุด—คนหนึ่งหาช่องว่างระหว่างเกราะ อีกตัวมุดเข้าไปกัด
ยามนี้เฮยโต้วเจ้าคิดเจ้าแค้นอย่างแท้จริง หลังจากเมื่อครู่ถูกหางฟาดกระเด็น มันก็จับจ้องหางเส้นนั้นไม่ยอมปล่อย พอหนอนสะบัดหาง มันก็มุดเข้ารอยแยกพิภพ ครั้นโผล่ออกมาอีกคราก็กัดเข้าที่ปลายหางทันที “กร๊อบ!” เกราะทมิฬหลุดออกมาชิ้นหนึ่ง หนอนโกรธจัด ไล่ล่าเฮยโต้ว ลู่ชิงเหอก็เสริมด้วยกระบวนท่าตัดกระแสจากอีกฝั่ง “ติ้ง!” เกราะหน้าท้องปริแตกเป็นครั้งที่สอง พอมันหันกลับมาจะเล่นงานลู่ชิงเหอ เฮยโต้วก็เข้ามาซ้ำอีก
วนเวียนไปมาสามครา หนอนปรสิตเริ่มกระสับกระส่ายรำคาญใจอย่างเห็นได้ชัด
เจียงเหิงมองดูแล้วยังอดกล่าวไม่ได้ว่า “พวกเจ้าสองคนปกติสู้กันเยี่ยงนี้หรือ”
ลู่ชิงเหอสะบัดกระบี่หลบพิษ “ประมาณนี้”
“น่ารำคาญยิ่งนัก”
“ใช้ได้ผลก็พอ”
เฮยโต้วโผล่หัวออกมาจากหลังหนอน “ใช้ได้ผล” ถึงกับเรียนรู้คำนี้ได้แล้ว