ตอนที่ 112 สัตว์น้อยผู้มีชีวิตอยู่สามร้อยปี รู้จักแม่ของนาง

ตอนที่ 112 สัตว์น้อยผู้มีชีวิตอยู่สามร้อยปี รู้จักแม่ของนาง

บันทึกเก่าต้องรอวันพรุ่งนี้จึงจะเปิดได้ เดิมทีลู่ชิงเหอเตรียมจะกลับไปรอ ทว่ายอดเขาควบคุมอสูรกลับส่งข่าวมาเสียก่อนว่า มิงค์หวนคืนสุญตาตัวที่ช่วยออกมาได้นั้นฟื้นแล้ว

สองวันมานี้เฮยโต้วไม่ได้กลับมาตลอด เอาแต่เฝ้าอยู่ทางนั้น

ยามที่ลู่ชิงเหอไปถึง ภาพแรกที่มองเห็นคือเฮยโต้วกำลังนั่งยอง ๆ อยู่ข้างเตียงโอสถ ศีรษะผงกหงึก ๆ เห็นได้ชัดว่าง่วงจนแทบตาย ทว่ากลับไม่ยอมหลับ มิงค์หวนคืนสุญตาตัวนั้นหมอบอยู่บนเบาะนุ่ม สามารถเงยศีรษะขึ้นได้เองแล้ว ขนบนร่างยังคงบาง รอยแผลที่ขาทั้งสี่พันด้วยผ้าพันแผลโอสถผืนบาง ได้ยินเสียงฝีเท้า มันจึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ครั้นมองลู่ชิงเหอ จมูกก็ขยับไหวขึ้นมาคราหนึ่งฉับพลัน

ลู่ชิงเหอหยุดชะงัก “มันเป็นเช่นนี้มาตลอดหรือ”