ตอนที่ 104 นางวิ่งไปวิ่งมา ก็พาวิ่งมาถึงหน้าประตูขั้นสิบเสียแล้ว

ตอนที่ 104 นางวิ่งไปวิ่งมา ก็พาวิ่งมาถึงหน้าประตูขั้นสิบเสียแล้ว

ปากทางออกแดนสุญตาวิญญาณยังเหลืออยู่อีกยี่สิบลี้

ลู่ชิงเหอเพิ่งรู้สึกว่ายี่สิบลี้ช่างไกลถึงเพียงนี้เป็นครั้งแรก ด้านหลังมีคลื่นปราณขุ่นคอยไล่กวดไม่หยุดหย่อน ด้านหน้ายังมีสัตว์อสูรนานาชนิดที่แตกตื่นตกใจ

หากผู้บำเพ็ญทั่วไปถูกปราณทมิฬตามทัน อย่างเบาปราณวิญญาณจะแปดเปื้อนมลทิน อย่างหนักจิตตระหนักรู้จะเตลิดคลุ้มคลั่ง แต่นางกลับไม่เหมือนกัน หน่อหวนคืนสุญตาดูดซับได้ เฮยโต้วก็ดูดซับได้เช่นกัน ด้วยเหตุนี้ปราณขุ่นเหล่านั้นจึงคล้ายปักใจเชื่อว่านางเป็นท่อระบายน้ำ พากันเทกระหน่ำมายังที่นี่จนหมดสิ้น

“นี่มันเรื่องอันใดกัน!” นางสบถด่าไปพลางวิ่งไปพลาง

เฮยโต้วหมอบอยู่บนไหล่ เอ่ยอย่างจริงจัง “ชั่วร้าย”

“เจ้าก็รู้หรือว่ามันชั่วร้าย!”

กู้ฉางซิงและสวี่หมิงเยวี่ยไม่ได้วิ่งห่างออกไปไกล ทั้งสองอยู่ซ้ายขวาช่วยนางเปิดทาง ทว่าปราณขุ่นไม่อาจต้านรับแทนนางได้ ทำได้เพียงปล่อยให้นางจัดการด้วยตนเอง