กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 88 เจ้าขโมยน้ำตาลข้าสามก้อน ข้าคิดหินวิญญาณเจ้าสามก้อน
ลู่ชิงเหอยังคงมอบหญ้าชำระเส้นชีพจรให้มัน มิใช่ทั้งต้น เด็ดใบมาสามใบ บดละเอียด เติมน้ำพุวิญญาณธรรมดาลงไปครึ่งชาม
สัตว์ตัวน้อยหมอบอยู่บนก้อนหิน แรกเริ่มยังระแวดระวังยิ่งนัก ลู่ชิงเหอวางชามยาลงแล้วถอยหลังไป “จะดื่มหรือไม่ก็ตามใจเจ้า”
จมูกของสัตว์ตัวน้อยขยับไหว ค่อย ๆ ขยับเข้าไปใกล้ เลียก่อนหนึ่งคำ จากนั้นทั้งศีรษะแทบจะมุดลงไปในชาม ดื่มอย่างรวดเร็วยิ่ง ลู่ชิงเหอมองดูบาดแผลที่ท้องของมัน ปราณทมิฬกำลังจางลงจริง ๆ หญ้าชำระเส้นชีพจรได้ผล ทว่ายังไม่เพียงพอ ในบาดแผลคล้ายมีสิ่งใดบางอย่างซึมออกมาอย่างต่อเนื่อง
ชิงอู๋เอ่ย “คล้ายปราณสังหาร”
“ในแดนสุญตาวิญญาณมีของพรรค์นี้ด้วยหรือ”
“มีสนามรบโบราณก็ย่อมมี”