ตอนที่ 73 โอสถสร้างฐาน ข้าอยากชิงมาด้วยตนเอง

ตอนที่ 73 โอสถสร้างฐาน ข้าอยากชิงมาด้วยตนเอง

เจียงเหิงคิดไม่ถึงอย่างเห็นได้ชัด ลู่ชิงเหอลงแรงมหาศาลเพื่อแยกนางกับเสือดาวหางแดงออกจากกันแล้ว ผู้ที่ลงมือโจมตีก่อนกลับเป็นนาง

ในสถานการณ์ทั่วไป สิ่งที่แข็งแกร่งที่สุดของผู้บำเพ็ญสายควบคุมสัตว์คือสัตว์วิญญาณ หลังสูญเสียการประสานงาน คนจำนวนมากย่อมหาทางจัดการสัตว์วิญญาณก่อน ทว่าลู่ชิงเหอคำนวณไว้อย่างแจ่มแจ้งแล้ว เสือดาวหางแดงอยู่ในระดับหนึ่งระยะสูงสุด หนังหนา ว่องไว ทั้งยังปล่อยคลื่นพลังจิตได้ หากนางคิดจะล้มมันในเวลาอันสั้นย่อมยากเย็นยิ่ง แต่เจียงเหิงกลับเป็นมนุษย์ ผู้บำเพ็ญระดับหลอมปราณขั้นเก้าคนหนึ่งที่ชั่วคราวไม่อาจประสานงานกับสัตว์วิญญาณได้อย่างไร้ที่ติ แม้ตบะจะสูงกว่า ทว่าอย่างน้อยก็มีเพียงคนเดียว

ลู่ชิงเหอพุ่งผ่านม่านหมอกน้ำ กระบี่สั้นแทงตรงออกไป โล่ปฐพีของเจียงเหิงผุดขึ้นฉับพลัน “ปัง!” ตัดกระแสทำได้เพียงทำให้เกิดรอยร้าวชั้นหนึ่ง มิได้แตกสลาย ลู่ชิงเหอมิได้คิดพัวพันศึก เถาวัลย์พฤกษาเลื้อยพันจากใต้เท้า เจียงเหิงสะบัดมือสลายทิ้ง ประกายเพลิงซัดสาดมาจากด้านข้าง นางก็ตั้งรับอีก การโจมตีต่อเนื่องหกเจ็ดระลอก มิได้มีระลอกใดสร้างบาดแผลได้จริง ทว่าล้วนกำลังบีบให้นางมุ่งหน้าไปในทิศทางเดียว นั่นคือห่างออกไปจากเสือดาวหางแดง

“เจ้าคิดจะล่อข้าออกไปงั้นหรือ” เจียงเหิงมองออกแล้ว

“อืม” ลู่ชิงเหอมิได้ปิดบังแม้แต่น้อย

เจียงเหิงพลันแย้มยิ้มขึ้นมาคราหนึ่ง “แต่เจ้าลืมไปหรือไม่ ข้าคือขั้นเก้า”