ตอนที่ 51 ตำหนักราชันโอสถไม่สนว่าผู้ใดมีตบะสูงส่ง

ตอนที่ 51 ตำหนักราชันโอสถไม่สนว่าผู้ใดมีตบะสูงส่ง

จัดการโจวเฉิงเสร็จสิ้น ทุกคนก็มิได้เข้าไปในตำหนักราชันโอสถทันที ได้รับบาดเจ็บสาหัสเกินไป

ฉินเยี่ยนและศิษย์ร่วมสำนักอีกสองคนของนางต่างก็มีบาดแผล บวกกับเย่เวยและเหวินซวง คนกลุ่มหนึ่งนั่งอยู่ในระเบียงโอสถแลดูคล้ายผู้ลี้ภัยที่เพิ่งผ่านการตะลุมบอนมา

ฟางฉี่นั่งพิงกำแพงมองไปรอบด้าน “ตอนนี้แต่ละสำนักของพวกเราเหลือกันกี่คน” หลินจ้าวนับดู “สำนักเวิ่นเยว่สี่คน นิกายเมฆาล่องหกคน สำนักชี่เซียวหนึ่งคน” นางเหลือบมองโจวเฉิงที่หมดสติ “มิถูก คนผู้นี้ก็ของนิกายเมฆาล่องด้วย” ฟางฉี่กล่าว “ที่ข้าพูดถึงคือพวกที่ยังกระโดดโลดเต้นได้” “เช่นนั้นก็มีไม่กี่คน”

ลู่ชิงเหอกำลังก้มหน้าจัดการบาดแผลบนข้อมือตนเอง ได้ยินประโยคนี้ก็หัวเราะออกมาเบา ๆ ทว่าพอหัวเราะเสร็จก็เจ็บจนส่งเสียง “ซี๊ด” ออกมาคำหนึ่ง

หลินจ้าวชำเลืองมองนาง “เจ้ารู้จักเจ็บด้วยรึ” “ย่อมแน่นอน” “ข้าเห็นเจ้ากระตือรือร้นพุ่งชนก้อนหินทุกคราเลยนี่” “ข้าก็มิได้อยากชนเสียหน่อย หินมันไล่ตามเจ้าหรือไร”