กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 23 หลังประตูมีของ
สิ้นเสียงดังแผ่วเบาจากส่วนลึกของถ้ำพำนัก สี่ด้านก็พลันกลับคืนสู่ความเงียบสงัดอีกครา
ลู่ชิงเหอสบตากับชิงอู๋แวบหนึ่ง
“เจ้าได้ยินหรือไม่”
“ได้ยินแล้ว”
“สิ่งใดกัน”
ชิงอู๋เดินนำไปยังทิศทางที่เสียงดังมาแล้ว “ไปดูเสียหน่อย”
คนทั้งสองเดินผ่านสวนสมุนไพร ด้านหลังถ้ำพำนักแยกออกเป็นทางเดินหินสามสาย ด้านซ้ายทอดสู่หอตำราที่เปิดไม่ออกมาโดยตลอด ด้านขวาจมหายเข้าไปในส่วนลึกของไอหมอกสีเทาสลัว ส่วนตรงกลางมุ่งสู่ด้านหลังเรือนเอก ลู่ชิงเหอเคยไปที่นั่นมาก่อน มีเพียงกระท่อมสองหลังที่ปิดสนิท บานประตูเกลี้ยงเกลาไร้อักษรใด ๆ ไม่ว่านางจะผลักอย่างไรก็ไม่ขยับแม้แต่น้อย
ทว่ายามนี้บานประตูไม้ที่อยู่ชิดขวาสุด กลับแง้มออกเป็นรอยแยกสายหนึ่ง