เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 ไม่ใช่เพราะโรคกลัวความสกปรก
ซ่งจือมองดูอยู่นานทีเดียว “พี่ทำไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?”
“ตอนที่เธอทานอาหารรวมญาติส่งท้ายปีน่ะ~” ซือสือเหยี่ยนยังแกล้งกดน้ำเสียงให้ต่ำลง
จุ๊ จุ๊ จุ๊~
ซือสือเหยี่ยน นายถึงกับรู้จักแกล้งทำตัวน่าสงสารแล้วเหรอเนี่ย!
ซ่งจือไม่คิดเปิดโปงเขาเช่นกัน “งั้นก็ได้ ฉันไม่มีปัญหา ตามใจพี่จัดการเลยค่ะ”
“เธอทานมื้อเช้าหรือยัง?”
ซือสือเหยี่ยนส่ายหน้า “ยังเลย กะว่าจะไปถึงเมืองชิงค่อยทาน”
ซ่งจือรีบเปิดกระเป๋าเป้ของตัวเองทันที หยิบกล่องข้าวใบเล็กที่ใช้พลาสติกถนอมอาหารห่อไว้อย่างแน่นหนาออกมาจากข้างใน เธอยกประคองขึ้นตรงหน้าเขาประหนึ่งอวดของล้ำค่า
“ขนมวุ้นมะพร้าวน้ำตาลทรายแดงที่แม่หนูทำเอง หนูแอบห่อมาสองสามชิ้นก่อนออกจากบ้าน พี่ลองชิมดูสิ ยังอุ่น ๆ อยู่เลย”