เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 งั้นฉันขอไปเจอคนคนนั้นก่อนแล้วกัน
ซ่งจือรู้สึกว่ามือของเขาเริ่มอยู่ไม่สุข จึงรีบถอยร่นไปข้างหลังครึ่งนิ้ว ลมหายใจยังไม่ทันปรับให้คงที่
“พี่อย่าแกล้งสิ นี่ยังอยู่ในรถนะ”
ซือสือเหยี่ยนหัวเราะเสียงทุ้มเบา ๆ ในลำคอ
เขาไม่ได้รุกคืบต่อ เพียงกอดเธอไว้ในอ้อมอก วางคางเกยบนศีรษะเธอ แขนโอบรอบเอวไว้ไม่ยอมปล่อยให้ไป
ซ่งจือถูกเขาโอบกอด ใบหน้าซุกอยู่ตรงแผงอก ได้ยินเสียงหัวใจเขาค่อย ๆ เต้นช้าลงจนเป็นจังหวะสม่ำเสมอ
“พี่คะ แค่คืนสุดท้ายแล้ว พรุ่งนี้หนูจะรีบออกมาหาแต่เช้าเลย”
ซือสือเหยี่ยนยอมคลายอ้อมแขน ฝ่ามือลูบผมตรงท้ายทอยเธอเบา ๆ
“เข้าไปเถอะ”
ซ่งจือผลักประตูรถออก ลมหนาวพัดกรูเข้ามา เธอหันกลับไปยิ้มให้เขาจนตาโค้ง จากนั้นก็สาวเท้าก้าวเข้าประตูใหญ่ของโครงการคอนโดมิเนียมไปอย่างรวดเร็ว