กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 จะคบกันแค่เพื่อให้ได้คบไม่ได้
เช้าตรู่วันถัดมา ซ่งจือถูกเสียงโทรศัพท์สั่นเตือนปลุกจนตื่น
เธอยื่นมือข้างหนึ่งออกจากผ้าห่มไปคลำบนโต๊ะข้างเตียง หรี่ตามองหน้าจอแวบหนึ่ง ซ่งฉือ
“ฮัลโหล พี่~” น้ำเสียงของเธอยังแหบพร่าอยู่บ้าง เมื่อคืนฉลองข้ามปีเล่นกันจนถึงเช้ามืด พอกลับถึงหอพักก็ล้างหน้าแล้วล้มตัวลงนอนทันที
“ตื่นแล้วเหรอ วันนี้วันที่หนึ่ง ครอบครัวเราจะออกไปกินข้าวนอกบ้าน แม่จองโต๊ะไว้แล้ว สิบเอ็ดโมงครึ่ง เธอแค่กลับมาถึงบ้านก่อนเที่ยงก็พอ”
ซ่งจือพลิกตัว ดึงผ้าห่มมาห่อตัวแน่นขึ้นอีกนิด “…รับทราบ เดี๋ยวหนูลุกแล้ว”
“นอนให้พอก่อนค่อยลุกก็ได้ เวลายังทัน” ซ่งฉือชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วเสริมขึ้นอีกประโยค “สุขสันต์วันปีใหม่”
“สุขสันต์วันปีใหม่พี่”