กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 75 ถ้าวันนี้เธอกล้าออกประตูนี้ไป
ในหัวของซืออันเซิงมีเสียงดัง “กริ๊ก” ราวกับภาพความทรงจำในมุมหนึ่งถูกเปิดพลิกขึ้นมา
นั่นเป็นช่วงฤดูร้อนตอนเธออายุราวสิบขวบ เธอถูกแม่บังคับให้ใส่กระโปรงลายดอกไม้ที่ไม่ชอบ จนต้องหนีไปหลบหาความสงบที่สวนหลังบ้าน
มีแมวส้มตัวหนึ่งจริง ๆ อ้วนกลมราวกับรถบรรทุกขนาดเล็ก เธอไปนั่งยอง ๆ ลูบมันอยู่นานสองนาน และดูเหมือนจะมีคนเดินผ่านไปจริง ๆ ด้วย…
“แมวตัวนั้นฉันจำได้ มันอ้วนมาก”
หลี่มู่เซิ่งรับคำอย่างเป็นธรรมชาติ “ใช่ครับ อ้วนจนผมกลัวว่ามันจะทับรั้วแปลงดอกไม้หักเลย”
กำแพงความห่างเหินบาง ๆ ระหว่างคนทั้งสองถูกคำพูดประโยคนี้กะเทาะจนเกิดรอยแยกขึ้น
ในที่สุดซืออันเซิงก็ยอมมองหน้าเขาตรง ๆ เสียที