กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 คงเป็นเรื่องบังเอิญ
“พี่สะใภ้” ซือสือเหยี่ยนส่งเสียงทัก
“สือเหยี่ยน อรุณสวัสดิ์ ได้ยินว่าเมื่อวานนายอยู่ที่เมืองเซินทั้งวันเลยหรือ” น้ำเสียงของหลี่เยว่เหยาอ่อนโยนอย่างยิ่ง
“ครับ”
หลี่เยว่เหยาไม่ได้พูดอะไรต่อ
เธอเป็นคนฉลาด รู้จักพูดแค่พอดี ไม่ถามเกินเลยแม้แต่ประโยคเดียว
ซือสือเช่อตบต้นแขนเธอเบา ๆ
“ฉันลงไปก่อนนะคะ” หลี่เยว่เหยาเดินเลี่ยงไป
ซือสือเช่อดันแว่นตาขึ้น
“เมื่อคืนนอนกี่โมง”