กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 กลางวันเป็นดอกไม้ขาวบริสุทธิ์ กลางคืนมีรถหรูมารับส่ง
ดังอยู่สี่ครั้ง ปลายสายก็กดรับ
“ใคร”
เสียงของเจียงมู่จิงดังลอดมาจากหูฟัง ยังคงเป็นน้ำเสียงเกียจคร้านไม่ใส่ใจเหมือนเคย แฝงความหงุดหงิดที่ถูกรบกวนอยู่บ้าง
“เจียงมู่จิง ผมคือซือสือเหยี่ยน”
เจียงมู่จิงจริงจังขึ้นมาเล็กน้อย “ซือสือเหยี่ยน? ซือสือเหยี่ยนแห่งตระกูลซือ?”
“อืม”
“…แขกผู้มาเยือนที่หาได้ยากจริง ๆ”
เจียงมู่จิงหัวเราะขึ้นมาคราหนึ่งพลางหยั่งเชิง “คุณชายซือนึกอย่างไรถึงโทรหาผมได้ล่ะ พวกเราดูเหมือนจะไม่ได้อยู่ในแวดวงเดียวกันนะ”
“ไม่ใช่จริง ๆ นั่นแหละ แต่ความเคลื่อนไหวช่วงนี้ของคุณในเมืองเซิน ผมได้ยินมาบ้างแล้ว”