กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 21 เรามีวาสนาต่อกันจริงๆ!
Ego.S: «งั้นเธอก็จำให้ขึ้นใจ»
Ego.S: «อย่าให้ถึงเวลาเจอกันแล้ว แม้แต่มือก็ยังไม่กล้าจับล่ะ»
ซ่งจือจ้องตัวอักษรแถวนั้น แล้วก็หลุดขำ “พรืด” ออกมา
จือSong: «ใครไม่กล้าจับคนนั้นเป็นลูกหมา»
Ego.S: «ได้ จำไว้แล้ว»
ซือสือเหยี่ยนล็อกหน้าจอ วางโทรศัพท์มือถือไว้บนโต๊ะข้างเตียง แล้วลุกขึ้นเปลี่ยนเสื้อผ้า
ตัวเขาในกระจกเงายังคงยกมุมปากขึ้น ในใจก่นด่าตัวเองไปคำหนึ่งว่า “โง่จริง”
ช่างเถอะ
จะโง่ก็โง่ไปเถอะ