กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 ใครทิ้งใครกันแน่?
ซ่งจือนั่งแท็กซี่ไปที่นั่น
เมื่อไปถึงจุดหมาย เธอยืนนิ่งอยู่หน้าประตูด้วยความตะลึงงัน
อาคารทั้งหลังซ่อนตัวอยู่หลังดงต้นอู๋ถงอันเงียบสงบ ประตูไม้สีเข้มดูเรียบหรู ด้านข้างฝังป้ายทองแดงขนาดเท่าฝ่ามือ สลักชื่อห้องอาหารเอาไว้ ตัวอักษรงดงามประณีตราวกับเขียนด้วยลายมือ
ซ่งจือสูดลมหายใจลึกแล้วผลักประตูเข้าไป
ห้องโถงเงียบสงบกว่าที่เธอจินตนาการไว้เสียอีก
แสงไฟสีเหลืองนวลอบอุ่น พื้นหินอ่อนสีเข้มขัดมันวาวจนสะท้อนเงาคนได้
ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นหอมของเนื้อไม้อ่อน ๆ ทำให้รู้สึกว่าพอเดินเข้ามาแล้ว น้ำเสียงในการพูดคุยจะลดต่ำลงสองระดับโดยอัตโนมัติ
ขณะที่เธอยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่หน้าประตูด้วยความทำตัวไม่ถูก ผู้หญิงหน้าตาสะสวยสดใสคนหนึ่งก็เดินตรงเข้ามาหา