เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงหว่านกับอาเหลียนอยู่ในเต็นท์ ได้ยินเสียงเอะอะดังมาจากด้านนอก
เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ก็พบว่ามีกลุ่มคนพากันกรูเข้ามาทางประตู
คนที่ดึงดูดสายตามากที่สุดก็คือเผยสิงเจี่ยน ผู้มีเลือดท่วมตัวและกำลังถูกหามเข้ามา
เมื่อเจียงหว่านเห็นเข้า นางก็ลุกพรวดขึ้นทันที แล้วรีบก้าวเข้าไปหา
ทำอะไรไม่ถูก
“ท่านพี่เป็นอะไรไป? ทำไมถึงมีเลือดมากขนาดนี้?”
แน่นอนว่าเจียงหว่านรู้ว่าเผยสิงเจี่ยนไม่ได้มีอันตรายถึงชีวิต แต่ในเมื่อมีคนอยู่มากมาย นางในฐานะฮูหยินของเผยสิงเจี่ยนก็ต้องแสดงสักหน่อย
พอเผยสิงเจี่ยนเห็นว่าดวงตาของเจียงหว่านแดงก่ำ เขาก็รู้สึกสงสารนางขึ้นมาทันที จึงรีบอธิบาย
“ข้าไม่เป็นไร เลือดพวกนี้เป็นของคนอื่น ข้าได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยเท่านั้น อีกไม่นานก็หายแล้ว เจ้าอย่าเพิ่งร้อนใจ”
น้ำตาของเจียงหว่านไหลลงมา นางรีบเช็ดน้ำตา แต่สีหน้ายังคงเต็มไปด้วยความร้อนใจ