ตอนที่ 240 คน (12)

เจียงหว่านเห็นว่าเวลาไม่เช้าแล้ว จึงชำเลืองมองเผยสิงเจี่ยน ดวงตาเปี่ยมไปด้วยคำถาม

“งั้น...พักผ่อนกันบัดนี้เลยหรือเจ้าค่ะ”

เวลาไม่เช้าแล้ว อีกทั้งยังต้องเสแสร้งแสดงละคร สู้เริ่มให้เร็ว แล้วได้จบให้เร็วเสียจะดีกว่า!

“อืม! พักผ่อนบัดนี้เลย”

เผยสิงเจี่ยนลุกขึ้นยืน เดินไปยังข้างเตียง

เผยสิงเจี่ยนคอยจนเจียงหว่านขึ้นเตียงแล้ว จึงดึงม่านเตียงลงมา หลังจากนั้นก็ไร้ความเคลื่อนไหว

เจียงหว่านเห็นว่าหลังเผยสิงเจี่ยนดึงม่านเตียงลงมาแล้ว เขาก็นั่งอยู่ข้าง ๆ จ้องมองนาง

“เจ้าไม่ดับเทียนหรือ? แสง...แสงสว่างเกินไปนัก ข้ายังเขินอยู่...”

เจียงหว่านพูดไปถึงครึ่งหลัง ก็ก้มหน้าลง

เผยสิงเจี่ยนได้ยินดังนั้น ยกมือขึ้นเพียงครั้งเดียว เหลือเทียนไว้เพียงเล่มเดียว ดวงที่เหลือดับเสียทั้งหมด เพื่อมิให้ห้องมืดสนิทไร้แสงเลยแม้แต่น้อย