เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงหว่านกลับมายังมิติระบบ และเห็นว่าเสี่ยวหลิงตังเตรียมอาหารกับเครื่องดื่มไว้ให้นางอย่างหาได้ยากยิ่ง
เจียงหว่านยิ้มพลางกดถูกใจให้มัน
“เสี่ยวหลิงตัง ครั้งนี้ดูแลฉันดีขนาดนี้ คงไม่ได้มีหลุมพรางอะไรหรอกนะ!”
เสี่ยวหลิงตังหัวเราะแหะ ๆ ออกมาครั้งหนึ่ง
“ฟังเธอพูดเข้า ฉันจะดีกับเธอบ้างไม่ได้หรือไง! ฉันรู้ว่าเธอทำภารกิจมาเหน็ดเหนื่อย ดังนั้นถึงได้ตั้งใจเตรียมของพวกนี้ไว้ให้เธอโดยเฉพาะ เป็นยังไงบ้าง ซาบซึ้งไหม รู้สึกเหมือนกลับถึงบ้านหรือเปล่า?”
เจียงหว่านมองท่าทางประจบประแจงของเสี่ยวหลิงตัง ก่อนจะค่อย ๆ นั่งลง กินผลไม้ชิ้นหนึ่ง น้ำหวานแผ่ซ่านไปทั่วช่องปาก
“อืม ไม่เลว รสชาติดีมาก”
หลังจากกลืนผลไม้ในปากลงไปแล้ว เจียงหว่านจึงเชิดคางไปทางเสี่ยวหลิงตัง
“พูดมาเถอะ ตกลงมีเรื่องอะไรอยากบอกฉัน?”