กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คุณแม่เสิ่นยังตั้งตัวไม่ทัน หลังได้ฟังคำพูดของลูกชาย ตอนนี้เธอยังงุนงงไปหมด แต่พอได้ยินเด็กผู้หญิงตัวน้อยทักทาย เธอก็รีบขานรับทันที
“อืม ได้เลย เด็กดีจริง ๆ”
เด็กน้อยเห็นดอกไม้ในสวนสวยมาก จึงตบไหล่พ่อเบา ๆ
“พ่อ ซินซินอยากลงไปดูดอกไม้”
เสิ่นเฟิงจึงวางเด็กน้อยลง และกำชับให้เธอระวังตัว
หลังจากเด็กน้อยเดินออกไปไกลพอสมควร คุณแม่เสิ่นก็รีบดึงตัวลูกชายเอาไว้ทันที
“มันเกิดอะไรขึ้น คำพูดเมื่อกี้ของนายหมายความว่าอะไร นี่คือลูกสาวบุญธรรมที่นายรับเลี้ยงหรือ เด็กคนนี้ฝากให้นายช่วยดูแลเป็นครั้งคราวใช่ไหม แล้วพ่อแม่ของเด็กอยู่ที่ไหน พวกเขาวางใจให้นายเลี้ยงเด็กแบบนี้เลยหรือ”
เสิ่นเฟิงพูดไม่ออก คำพูดของเขาเข้าใจยากขนาดนั้นเลยหรือ