กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังเลิกงานตอนเย็น ฉีจือฟางไม่ได้กลับที่พักของตัวเองทันที แต่กลับไปบ้านเก่าแทน พอเห็นคุณป้าใหญ่ของเธอ ซึ่งก็คือแม่ของฉีเฉินหยวน เธอก็เดินเข้าไปหาอีกฝ่ายด้วยท่าทางลึกลับ
“คุณป้าใหญ่ ช่วงนี้อาหยวนกลับบ้านบ้างไหม”
แม่ของฉีเฉินหยวนชื่อเซี่ยหมิงซิ่ว พอเห็นหลานสาวกลับมา เธอก็ยิ้มกว้างทันที
“อาฟางเองเหรอ ไม่ใช่ว่าเธอบอกว่าสัปดาห์นี้ต้องทำงานล่วงเวลาและจะไม่กลับบ้านหรอกเหรอ เธอมาหาอาหยวนเพราะมีธุระอะไรหรือเปล่า เธอก็รู้จักอาหยวนดีไม่ใช่เหรอ สัปดาห์ที่แล้วเขาก็กลับมาแล้ว ครั้งนี้จะกลับมาอีกได้ยังไง เขายุ่งแทบตายทั้งวันทั้งคืน ไม่รู้เหมือนกันว่ายุ่งอะไรนักหนา จนไม่มีเวลากลับบ้านเลย”
ฉีจือฟางหัวเราะด้วยสีหน้าลึกลับ
“คุณป้าใหญ่ ฉันรู้ ฉันรู้ว่าอาหยวนกำลังยุ่งอะไรอยู่ช่วงนี้”
ฉีจือฟางมองคุณป้าใหญ่ของตัวเองด้วยรอยยิ้ม สีหน้าราวกับกำลังบอกว่า “ฉันรู้ รีบถามฉันสิ รีบถามฉัน”
เซี่ยหมิงซิ่วมองท่าทางเจ้าเล่ห์ของหลานสาว
“เธอเจออาหยวนมาเหรอ ช่วงนี้เขากำลังยุ่งอะไรอยู่ เธอเห็นเขาแล้วทำไมไม่ชวนเขากลับมาด้วยกันล่ะ”
ฉีจือฟางตบต้นขาตัวเองหนึ่งที ก่อนจะโยนระเบิดลูกใหญ่ลงมา