กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ขณะที่เจียงหว่านกับคนอื่น ๆ มาถึงบ้านเก่า พวกเขายังไม่ทันจอดรถ ก็เห็นคุณแม่ซางรีบร้อนเดินออกมาจากที่ไกล ๆ แล้ว
คุณแม่ซางรีบร้อนออกมาทำไมกัน แน่นอนว่าต้องออกมาดูหลานชายสุดที่รักของเธอสิ
เมื่อวานเพิ่งได้เจอกันแท้ ๆ แต่พอไม่ได้เจอกันแค่วันเดียว กลับรู้สึกราวกับห่างหายกันไปนานถึงสามปี
“โอ๊ย หลานรักของย่า ในที่สุดก็มาแล้ว ย่า...”
เมื่อเห็นหลานชายกำลังหลับอยู่ในอ้อมแขนของลูกชาย เสียงของคุณแม่ซางก็หยุดชะงักกลางคัน ก่อนจะลดระดับเสียงลงทันที แล้วสั่งการลูกชาย
“หลับอยู่สินะ รีบพาไปวางบนเตียงเร็ว แบบนี้จะหลับสบายได้ยังไง รีบไปเร็วเข้า”
ซางลั่วเหยียนฟังคำพูดของแม่ แล้วอุ้มเด็กเข้าไปในห้องทารก ตั้งแต่ซางชิงเยวี่ยเกิด บ้านเก่าก็เตรียมห้องของเขาเอาไว้แล้ว เพื่อรอวันนี้โดยเฉพาะ
เมื่อเห็นลูกชายเดินเข้าไปในห้อง คุณแม่ซางก็อยากตามไปด้วย เจียงหว่านจึงยิ้มแล้วดึงแม่สามีเอาไว้