ตอนที่ 184 ฉันคือโล่กำบัง (14)

ซางลั่วเหยียนดื่มเหล้าไปไม่มาก พอเห็นว่าได้เวลาแล้วจึงขอตัวกลับ เขาไปบริษัทตั้งแต่เช้า วันนี้ยังไม่ได้เห็นภรรยาและลูกเลย ตอนนี้คิดถึงพวกเขามาก

เมื่อกลับถึงบ้าน ซางลั่วเหยียนก็ไปดูลูกชายที่ห้องทารกข้าง ๆ ก่อน บนตัวเขายังมีกลิ่นเหล้าอยู่ จึงไม่ได้เดินเข้าไปใกล้มากนัก พอเห็นลูกชายหลับสนิท เขาก็ยิ้มแล้วหันหลังกลับห้อง

ในห้องนอน เจียงหว่านหลับไปแล้ว เหลือเพียงโคมไฟข้างเตียงไว้ให้เขาดวงหนึ่ง

ซางลั่วเหยียนได้กลิ่นตัวเองแล้วจึงเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำทันที

ไม่นานนัก ซางลั่วเหยียนก็ออกมาพร้อมผ้าขนหนูพันรอบเอว เดินไปข้างเตียง เปิดผ้าห่มแล้วล้มตัวลงนอน

เขายื่นแขนยาวออกไป ดึงหญิงสาวข้างกายเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขน

หลังจากกอดภรรยาแล้ว ซางลั่วเหยียนก็ยังไม่รีบปิดไฟ เขามองใบหน้าขาวผ่องราวหยกของหญิงสาว และเห็นขนตาของเธอสั่นไหว

มุมปากของซางลั่วเหยียนยกขึ้น ดูเหมือนจะตื่นแล้วสินะ