กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตอนเย็น เมื่อได้ยินเสียงรถดังมาจากลานบ้าน คุณแม่เจียงก็รีบเดินออกมาจากห้อง
เมื่อเห็นเจียงหว่านกับซางลั่วเหยียน ใบหน้าของเธอก็ยิ้มแย้มจนแทบเป็นดอกไม้
“โอ๊ย อาเหยียน มาแล้วเหรอ รีบเข้าบ้านเร็ว รีบเข้าบ้าน อาหารทำเสร็จหมดแล้ว เหลือแค่รอพวกเธอเท่านั้น”
คุณแม่เจียงมองลูกสาวเพียงแวบเดียว หลังจากนั้นความสนใจทั้งหมดก็อยู่ที่ซางลั่วเหยียน
เจียงหว่านเห็นว่าซางลั่วเหยียนเพียงเรียกแม่ยายอย่างเรียบง่าย แต่แม่ของเธอกลับยิ้มจนหุบปากไม่ลง ก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมา
“แม่ต้อนรับแต่เขาคนเดียวเลยเหรอ ลูกสาวคนนี้แม่ยังต้องการอยู่ไหม”
คุณแม่เจียงถลึงตาใส่เจียงหว่าน
“พูดอะไรไร้สาระ ที่นี่เธอหลับตาก็ยังหาทางได้ แล้วจะให้แม่ต้อนรับเธอยังไงอีก รีบพาอาเหยียนเข้าไปเร็ว”