ตอนที่ 163 เป็นปลาเค็มไม่ได้ก็ลุกขึ้นมาขยันเสียเลย (11)

ตอนจางสือซวี่กลับถึงบ้าน พ่อแม่ของเขาก็กลับมากันนานแล้ว พอเห็นจางสือซวี่ คุณแม่จางก็มองลูกชายด้วยสีหน้าสอดรู้สอดเห็น

“โอ้ ลูกชาย กลับมาแล้วเหรอ นี่ไปไหนมา สนุกไหม?”

จางสือซวี่มองแม่ของตัวเองแวบหนึ่ง

“แม่ก็เห็นอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ข้างนอกไง กินข้าวได้หรือยัง? ผมหิวแล้ว”

จางสือซวี่กำลังจะเดินไปที่ห้องอาหาร ตอนบ่ายเขาเล่นสเกตน้ำแข็งไปสองชั่วโมง แล้วยังดูหนังอีกหนึ่งชั่วโมง นอกจากดื่มน้ำไปไม่กี่อึกก็ไม่ได้กินอะไรเลย ตอนนี้ท้องหิวจนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว

ถ้าไม่ใช่เพราะคุณอาเจียงเรียกตัวเขาไว้ ป่านนี้เขาคงพาเจียงหว่านไปกินมื้อเย็นแล้ว น่าเสียดายจริง ๆ ที่ไม่มีโอกาส

แต่เขายังเดินไปไม่ได้ เพราะถูกแม่ดึงตัวไว้