ตอนที่ 155 เป็นปลาเค็มไม่ได้ก็ลุกขึ้นมาขยันเสียเลย (3)

“หา? อยู่ไหน?”

เจียงหว่านมองผู้คนที่เดินไปเดินมาอยู่ในมหาวิทยาลัย ไม่รู้ว่าเสี่ยวหลิงตังกำลังพูดถึงคนไหน

เสี่ยวหลิงตังรีบไขข้อสงสัยให้เจียงหว่าน

“ตอนนี้เขายืนอยู่ห่างจากเธอสองเมตร ตรงบันไดขั้นแรกนั่นไง ผู้ชายที่สวมแว่นตาและใส่ชุดนักเรียนสีน้ำเงินคนนั้น ตอนนี้เขาอยู่คนเดียว ดูออกได้ง่ายมาก”

เจียงหว่านมองไปตามที่เสี่ยวหลิงตังบอก และพบว่าด้านหน้าของเธอมีผู้ชายคนหนึ่งสวมชุดนักเรียนสีน้ำเงินจริง ๆ

เขามีรูปร่างสูงโปร่ง สวมแว่นกรอบดำเรียบง่ายอยู่บนสันจมูก เส้นผมหน้าผากที่ตัดสั้นระอยู่ข้างกรอบแว่น เลนส์สะท้อนแสงแดดจนมองใบหน้าที่แท้จริงของเขาไม่ชัด

นี่มันเด็กเนิร์ดชัด ๆ!

“เสี่ยวหลิงตัง ผลการเรียนของคนนี้ดีมากใช่ไหม?”