กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลายคนพักกันอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็รีบชักกระบี่เข้าร่วมกลุ่มของเย่หยวน ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะสังหารสัตว์เดรัจฉานที่เคยล้อมพวกเขาเหล่านี้ให้หมดสิ้น
พวกมันช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง กล้ามาขวางเส้นทางของพวกเขา คราวนี้เป็นอย่างไรเล่า ต่อให้มีชีวิตมา ก็อย่าหวังว่าจะมีชีวิตกลับไป
ภายใต้ความกล้าหาญห้าวหาญของเย่หยวนและพวก สุนัขป่าอสูรเหล่านี้ล้วนถูกสังหารตัดศีรษะทีละตัว
ไม่เหลือรอดแม้แต่ตัวเดียว
สัตว์เดรัจฉานประเภทนี้ผูกใจเจ็บมาก หากพลาดปล่อยให้พวกมันหนีไปได้สักไม่กี่ตัว ครั้งหน้าที่พบกันอีก พวกมันก็ยังจำเจ้าได้ ทั้งยังพาฝูงใหญ่มาล้อมโจมตีเจ้า จนกว่าจะสังหารเจ้าได้
เจียงหว่านเห็นว่าสุนัขป่าอสูรเหล่านี้ตายหมดแล้ว จึงเดินออกมาจากที่ซ่อน
“ใครน่ะ?”