เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังเสร็จสิ้นเรื่องนั้น ทั้งสองต่างก็มีเหงื่อออกเต็มตัว เซียวเยี่ยนฉืออุ้มเจียงหว่านไปชำระล้างร่างกาย ก่อนจะอุ้มนางกลับมานอนบนเตียง
เจียงหว่านซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นของเซียวเยี่ยนฉือ แล้วถามด้วยความอยากรู้ว่า
“บอกมาตามตรง ท่านคิดกับข้ามานานแล้วใช่หรือไม่?”
วันนี้ในที่สุดเซียวเยี่ยนฉือก็ได้อยู่กับหญิงอันเป็นที่รัก หัวใจของเขาจึงตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง ตอนนี้ไม่มีความง่วงแม้แต่น้อย
มือใหญ่ของเขายังคงลูบไล้ผิวเนียนละเอียดของเจียงหว่านเบา ๆ
“ใช่ ข้าคิดเช่นนั้นมานานแล้ว ตอนแรกเป็นเพราะข้าสงสัยการปลอมตัวของเจ้า เจ้าไม่รู้สึกหรือว่า สีหน้าของเจ้ากับผิวตรงลำคอมีสีไม่ค่อยเข้ากัน? ตอนนั้นข้าก็คิดว่าเหตุใดเจ้าจึงต้องปลอมตัวเช่นนี้ แท้จริงแล้วเจ้ามีหน้าตาเป็นอย่างไร ข้าจึงเกิดความอยากรู้อยากเห็น จากนั้นทุกครั้งที่เจาปรากฏตัว สายตาของข้าก็อดติดตามเจ้าไม่ได้”