กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ยามค่ำคืน สองสามีภรรยาเจียงจู๋กำลังพูดคุยถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้
“ท่านไม่รู้หรอก วันนี้เป็นโอกาสดีแค่ไหน แต่สาวน้อยพวกนั้นช่างโง่เขลานัก ให้เข้าไปทักทายยังไม่ยอมไป ทำเอาข้าโมโหแทบตาย”
โจวปินโอบไหล่เจียงจู๋เบา ๆ พร้อมตบไหล่นางอย่างแผ่วเบา
“พอเถิด ในเมื่อน้องสาวพวกนั้นไม่เต็มใจ ก็ช่างมันเถิด คุณชายน้อยเซียวมีฐานะสูงส่งเพียงใด จะให้พวกเราตีสนิทด้วยตามใจชอบได้อย่างไร หากทำให้เขาไม่พอใจคงไม่ดีแน่”
แม้โจวปินจะรู้สึกเสียดายเช่นกัน แต่เขาเป็นคนของจวนจวิ้นอ๋อง พวกเขาก็ทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้
“คุณชายน้อยเซียวอาจคิดว่าเขาตอบแทนบุญคุณของครอบครัวเจ้าเสร็จสิ้นแล้ว หากเขายังรู้สึกซาบซึ้งต่อพวกเจ้าอยู่ ตอนพบเจ้าในครั้งนั้น เขาคงไม่แสดงท่าทีเช่นนั้นต่อพวกเรา”