เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันนั้นเซียวเยี่ยนฉือไม่ได้พูดคุยอะไรกับเจียงหว่านมากนัก ราวกับเขาตั้งใจมาบอกลานางโดยเฉพาะ พูดคุยกันได้ไม่นานก็จากไป
ก่อนจากไป เซียวเยี่ยนฉือยังมอบจี้หยกชิ้นหนึ่งให้เจียงหว่านด้วย แต่ไม่ใช่ชิ้นที่เจียงหว่านเก็บได้ก่อนหน้านี้ เขาบอกว่าหากภายหน้านางไปเมืองหลวงแล้วพบเจอปัญหา ก็สามารถนำจี้หยกชิ้นนี้ไปหาเขาที่จวนจวิ้นอ๋องได้ คำสัญญานี้จะมีผลตลอดไป
เจียงหว่านมองจี้หยกในมือ พลางคิดว่าเมืองหลวงอยู่ไกลถึงเพียงนั้น ชาตินี้นางคงไม่มีโอกาสไปหรอกกระมัง
แต่นางไม่ได้ปฏิเสธความหวังดีของเซียวเยี่ยนฉือ และเก็บจี้หยกเอาไว้ จะไปหรือไม่ไปก็เป็นอีกเรื่อง เก็บเอาไว้ก่อนค่อยว่ากัน ชีวิตนี้ยังอีกยาวไกล ไม่มีใครรับประกันได้ว่าจะอยู่ที่เดิมไปตลอดชีวิต
เซียวเยี่ยนฉือนั่งอยู่บนรถม้า มองเงาร่างเล็ก ๆ ด้านหลังที่ค่อย ๆ เล็กลงเรื่อย ๆ ก่อนก้มหน้าหัวเราะเบา ๆ