กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงหว่านลากกระเป๋าเดินทางเดินไปตามถนน เมื่อพบภรรยาทหารที่รู้จักเธอ ต่างก็พากันยิ้มทักทายเธอ
“โอ๊ย คุณหมอเจียง กลับมาแล้วหรือ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ป้าคิดถึงเธอมากเลย”
นี่คือป้าข้างบ้านที่อาศัยอยู่ติดกับเสิ่นเจา เธอมาที่นี่เพื่อพาหลานชายมาอยู่ด้วย ดูเป็นคนใจดีและคล่องแคล่ว
ตอนตรุษจีนปีที่แล้ว เพราะเสิ่นเจาไม่มีวันหยุดกลับบ้าน เจียงหว่านจึงมาหาเขาที่นี่พอดีกับที่หลานชายตัวเล็กของบ้านข้าง ๆ มีไข้กลางดึก ช่วงตรุษจีนเดิมทีสถานีอนามัยก็มีหมอเข้าเวรอยู่น้อยคน แถมตอนนั้นยังออกไปตรวจคนไข้อีก ครอบครัวข้างบ้านจึงร้อนใจอย่างมาก
สุดท้ายเสิ่นเจาได้ยินเสียงความวุ่นวาย จึงลุกขึ้นไปดู เมื่อรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ปลุกเจียงหว่านให้ช่วยไปตรวจดู
เจียงหว่านไม่ได้คัดค้าน หลังจากจัดการอยู่พักหนึ่ง อุณหภูมิร่างกายของเด็กก็กลับมาคงที่ และหลับสนิทไปอย่างรวดเร็ว
วันรุ่งขึ้น เจียงหว่านนวดแผนจีนให้เด็กอีกเล็กน้อย เด็กคนนั้นก็กลับมากระฉับกระเฉงสดใส ไม่เหลือเค้าของคนที่มีไข้เมื่อคืนแม้แต่น้อย