เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในห้องรับแขก คุณนายผู้เฒ่าโอวหยางกับท่านผู้เฒ่าโอวหยางกำลังดื่มชาอยู่ ทั้งสองไม่ได้ใส่ใจเรื่องที่เจียงหว่านตื่นสายเลยแม้แต่น้อย
เมื่อเห็นหลานชายจูงมือเจียงหว่านเดินลงมา ทั้งยังปรับจังหวะให้เข้ากับฝีเท้าของเจียงหว่าน ผู้เฒ่าทั้งสองก็พึงพอใจอย่างมาก
ดูสองคนนี้สิ ชายหล่อคนสวย ช่างเหมาะสมกันจริง ๆ!
คุณย่าโอวหยางเห็นเจียงหว่าน จึงยกมือเรียกเธอเข้ามาอย่างเป็นกันเอง
“หว่านหว่าน ตื่นแล้วเหรอ มานั่งข้างย่าสิ”
เดิมทีเจียงหว่านยังรู้สึกกระวนกระวายอยู่บ้าง เพราะการที่เธอตื่นสายขนาดนี้ ในสายตาของผู้อาวุโสบางคนถือเป็นพฤติกรรมที่ไม่ดีอย่างยิ่ง
แต่เธอไม่คิดเลยว่าคุณย่าโอวหยางจะไม่ถือสา ทั้งยังมองเธอด้วยแววตาอ่อนโยนเป็นมิตร
เจียงหว่านถอนหายใจอย่างโล่งอก ฝีเท้าจึงเบาขึ้นเล็กน้อยก่อนเดินเข้าไป
โอวหยางอี้เซวียนเองก็สังเกตเห็นเรื่องนี้ เขามองเจียงหว่านด้วยแววตาเปี่ยมรอยยิ้ม
เมื่อครู่นี้เขาพยายามเกลี้ยกล่อมให้เจียงหว่านผ่อนคลายแทบตาย แต่กลับไม่ได้ผลเลย ไม่คิดว่าคำพูดเพียงประโยคเดียวกับรอยยิ้มหนึ่งรอยของคุณย่าจะทำให้เจียงหว่านคลายความกังวลลงได้