กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงหว่านหอบหิ้วของเหล่านี้กลับมาถึงหอพักอย่างยากลำบาก
ทันทีที่กลับถึงหอพัก เจียงหว่านไม่มีแรงแม้แต่จะเก็บของ จึงทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ของตัวเองทันที
เหนื่อย เหนื่อยจริง ๆ!
ของพวกนี้ค่อนข้างมีน้ำหนัก หูหิ้วรัดจนมือเธอเจ็บ
ไม่ได้แล้ว ครั้งหน้าเธอต้องเตรียมกระเป๋าเดินทางมาลากของพวกนี้แน่นอน
ในหอพักไม่มีหลิ่วอีอีอยู่ มีเพียงหลี่อวี่จู๋กับหยางอวี่ซินเท่านั้น
เมื่อหลี่อวี่จู๋เห็นเจียงหว่านกลับมาแล้วมีสภาพเช่นนี้ ก็เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง
“เจียงหว่าน เธอเป็นอะไร?”
เจียงหว่านส่ายหน้า ก่อนตอบทั้งที่ยังหอบหายใจ
“ไม่เป็นไร แค่เดินจนเหนื่อยเท่านั้น อีอีล่ะ ออกไปข้างนอกเหรอ?”