ตอนที่ 37 สวัสดีค่ะ หมอฉิน (14)

เสื้อคลุมของฉินอวี่ถูกวางไว้บนรถ ตอนนี้เขาจึงสวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวเดียว

แขนเสื้อทั้งสองข้างถูกพับขึ้น เผยให้เห็นท่อนแขนกำยำ

การอุ้มเจียงหว่านนั้นราวกับกำลังกอดก้อนสำลี ไม่ต้องออกแรงแม้แต่น้อย

หลังจากเจียงหว่านใช้ลายนิ้วมือเปิดประตู ฉินอวี่ก็ยังไม่วางเธอลง แต่ตรงเข้าไปทั้งที่ยังอุ้มเธออยู่

เขาปิดประตู แล้ววางเจียงหว่านลงบนโซฟาในห้องรับแขก

เมื่อเจียงหว่านนั่งเรียบร้อยแล้ว ฉินอวี่ก็คิดจะช่วยตรวจดูเท้าของเธอ

“มา ฉันช่วยดูเท้าให้เธอ”

ฉินอวี่ยกเท้าของเจียงหว่านขึ้นมาตรวจดูอย่างละเอียด เป็นอย่างที่เธอบอกจริง ๆ ผิวถลอก แต่ไม่มีเลือดไหล

ฉินอวี่มองเจียงหว่านแล้วเสนอว่า

“บนรถฉันมีกล่องปฐมพยาบาล มียาขี้ผึ้งชนิดหนึ่งเหมาะกับแผลของเธอ ฉันลงไปเอามาทาให้เธอดีไหม”