เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เพื่อปลอบประโลมจิตใจที่บอบช้ำของสามี คืนนี้เจียงหว่านจึงให้ความร่วมมือเป็นพิเศษ และเร่าร้อนเป็นพิเศษ
ความเร่าร้อนของเธอทำให้ฟางจือหย่วนเข้าหาเธอครั้งแล้วครั้งเล่า จนเขาแทบอยากจมอยู่ในห้วงเสน่หาแห่งนี้ไปตลอด
เจียงหว่านเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย หางตาแดงระเรื่อ กัดริมฝีปากล่างพลางรองรับความเร่าร้อนของชายหนุ่ม
ฟางจือหย่วนชอบเสน่ห์หลากหลายแบบของเจียงหว่านยามอยู่กับเขา และยังชอบแกล้งเธอด้วย
“หว่านหว่าน ร้องออกมา ถ้าทรมานก็ร้องออกมา ฉันชอบฟัง”
เจียงหว่านค้อนให้เจ้าคนสารเลว รู้ทั้งรู้ว่าบ้านหลังนี้เก็บเสียงไม่ดี ยังคิดจะให้เธอร้องออกมา นี่ไม่ใช่คิดจะทำให้เธอเสียหน้าหรือไง
เมื่อก่อนตอนที่มีเพียงพวกเขาสองคนอาศัยอยู่ เพื่อนบ้านรอบข้างก็อยู่ห่างไกล เจียงหว่านจึงร้องออกมาได้อย่างไม่ต้องกังวล
แต่ตอนนี้เธอไม่กล้าแล้ว
เอาเถอะ ไม่ร้องก็ไม่ร้อง