เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ผู้ถือครอง ผมดูสถานการณ์ทางบ้านของคุณจนหมดแล้ว ตอนนี้เราไปกันเถอะ”
ระบบเสี่ยวหลิงตังมีรูปลักษณ์เป็นลูกแมวสีขาวตัวหนึ่ง แต่ภายในเป็นอย่างไรก็ไม่มีใครรู้ มันเลือกใช้รูปลักษณ์นี้เพราะคิดว่าน่ารัก
ตอนนี้มันกำลังลอยอยู่กลางอากาศเหนือบ้านตระกูลเจียงไปพร้อมกับวิญญาณของเจียงหว่าน หลังจากดูสถานการณ์ของบ้านตระกูลเจียงหลังเจียงหว่านเสียชีวิตจนจบ เมื่อเห็นเจียงหว่านมีสีหน้าคลายกังวล เสี่ยวหลิงตังก็เอ่ยปากชวนเจียงหว่านจากไป
การกลับไปดูบ้านตระกูลเจียงเป็นเงื่อนไขข้อหนึ่งที่เจียงหว่านเสนอขึ้นหลังผูกมัดกับระบบ
แม้ฐานะทางบ้านของเธอจะไม่ได้ดีนัก แต่ครอบครัวก็อบอุ่นและรักใคร่กัน พ่อกับแม่ปฏิบัติต่อเธอและน้องชายอย่างเท่าเทียม
เธอเป็นห่วงว่าพ่อกับแม่จะต้องส่งลูกที่อายุน้อยกว่าจากไปทั้งที่ตัวเองยังมีผมขาว และจะเสียใจจนทำร้ายสุขภาพ อีกทั้งยังกังวลว่าผู้ก่อเหตุจะไม่ได้รับโทษอย่างที่ควรได้รับ ดังนั้นเธอจึงอยากกลับมาดู
ไม่อย่างนั้นเธอคงเอาแต่เป็นห่วงอยู่ในใจ ทำอะไรก็ไม่สบายใจ
ตอนที่เธอพูดเรื่องนี้กับระบบ เดิมทีก็ไม่ได้คาดหวังอะไรอยู่แล้ว ไม่คิดเลยว่าระบบตัวน้อยจะตอบตกลง นั่นเป็นเรื่องน่ายินดีที่เกินคาดจริง ๆ!
เจียงหว่านพยักหน้า เธอเห็นไอ้ผมเหลืองที่ขับรถชนเธอจนเสียชีวิตได้รับโทษตามกฎหมาย และครอบครัวของเธอยังได้รับเงินชดเชยก้อนใหญ่จากครอบครัวของไอ้ผมเหลือง
ค่าเล่าเรียนมหาวิทยาลัยของน้องชายมีเงินจ่ายแล้ว ร้านค้าที่พ่อกับแม่ใฝ่ฝันอยากได้ก็มีเงินซื้อ ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกเจ้าหน้าที่เทศกิจไล่อีก