กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 257 ตอนพิเศษ คุณครูสาวคนนั้น
ฟู่เฉิงเยี่ยนนั่งอยู่ตรงที่นั่งมาครึ่งค่อนชั่วโมงแล้ว การแสดงผ่านไปชุดแล้วชุดเล่า ทั้งร้องเพลง เต้นรำ ขับร้องประสานเสียง แสงไฟส่องจนลายตา เสียงปรบมือดังระงมระลอกแล้วระลอกเล่า
เขาเอาเรียวขายาวที่ไขว่ห้างอยู่ลงอย่างหมดอารมณ์ร่วม เลื่อนเก้าอี้ออก แล้วเดินออกจากประตูข้างไป
สุดระเบียงทางเดินคือระเบียงเปิด ลมราตรีพัดผ่านโถงทางเดิน กั้นความอึกทึกในห้องโถงไว้เบื้องหลัง
เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ เท้าแขนลงบนราวระเบียง ก้มมองสายธารแห่งแสงไฟที่เกิดจากการสัญจรของรถราที่ชั้นล่าง
เพิ่งจะได้สูดอากาศบริสุทธิ์ไปเพียงไม่กี่คำ ก็ได้ยินเสียงพูดคุยแว่วมาจากมุมอีกด้านหนึ่งของระเบียงเปิด