กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 243 เวินรุ่ย ฉันขอบคุณแม่เธอจริงๆ
เวินเยวี่ยไม่ตอบ เธอก้มหน้าจิบชาคำหนึ่ง
เวินรุ่ยเหมือนถูกท่าทีนี้ยั่วยุ เธอโน้มตัวลงเก็บชุดพิธีการบนพื้น แล้วเหวี่ยงลงบนโซฟาว่างด้านข้างอย่างแรง
เธอยืดตัวตรง เชิดคางขึ้นเล็กน้อย มองเวินเยวี่ยที่ยังคงนั่งอยู่จากมุมสูง น้ำเสียงแหลมคม “ทำไมไม่ตอบฉันล่ะ ตอนนี้เธอเวินเยวี่ยมีชีวิตที่ดีแล้ว กระทั่งคนจากบ้านเดิมฝ่ายหญิงก็ไม่รู้จักแล้วเหรอ”
เวินเยวี่ยช้อนสายตาขึ้นมองเธอ “อืม เธอทำงานที่นี่เหรอ”
“ไม่อย่างนั้นล่ะ” เวินรุ่ยแค่นหัวเราะ “พวกเราไม่เหมือนเธอนี่ ชะตาดี เกาะกิ่งสูงได้แล้ว พวกเราต้องหาข้าวกินด้วยตัวเอง”
สายตาของเธอกวาดมองลงมาจากใบหน้าของเวินเยวี่ย แล้วกวาดมองกลับขึ้นไปอีกครั้ง
สภาพของเวินเยวี่ยดูดีจนเกินจริง