ตอนที่ 240 มีโจทย์ข้อหนึ่งทำไม่ได้

ตอนที่ 240 มีโจทย์ข้อหนึ่งทำไม่ได้

ฟู่เฉิงเยี่ยนเกลี้ยกล่อมจนเธอถอยไปแล้ว จึงเอนหลังพิง อาศัยพนักเก้าอี้ช่วยบัง สายตาลอยไปจับจ้องโต๊ะของเวินเยวี่ยกับเจี่ยนเฟยไป๋ได้อย่างแม่นยำ

ความกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อยในใจเมิ่งอวี้เฟิงถูกเรื่องซุบซิบแทนที่อย่างรวดเร็วเช่นกัน

ไหน ๆ ภาพลักษณ์ก็พังหมดแล้ว สู้ปล่อยเลยตามเลยไปเลยดีกว่า แอบชำเลืองมองทางนั้นตามฟู่เฉิงเยี่ยนไปด้วย

ชายฉกรรจ์สองคน คนหนึ่งตีหน้าขรึม อีกคนนั่งกระสับกระส่ายเหมือนนั่งบนเบาะเข็ม ทว่ากลับมีท่าทางชำเลืองมองไปยังทิศทางเดียวกันเป็นพัก ๆ อย่างพร้อมเพรียง ภาพนี้มองอย่างไรก็ประหลาดพิลึก

เมิ่งอวี้เฟิงยังรู้สึกว่ากำบังไม่พอ จึงกวักมือเรียกบริกรเหมือนหัวขโมย กดเสียงต่ำ “ช่วยดึงฉากกั้นมาทางนี้ให้พวกเราหน่อย…”

บริกรทำตามโดยสีหน้าไม่เปลี่ยน

ฉากกั้นอันหนึ่งถูกเลื่อนมา บังสายตาจากทางฝั่งเวินเยวี่ยได้พอดี ทั้งยังบังโต๊ะของพวกเขาไว้ครึ่งหนึ่งเพื่อความสะดวกในการแอบมอง