เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 237 ไหส้มสายชูของฟู่ผู้นี้คว่ำอีกแล้ว
เพิ่งพ้นช่วงปีใหม่ ฟู่เฉิงเยี่ยนกับเพื่อนเล่นสมัยเด็กสองสามคนก็นัดรวมตัวกันที่ห้องส่วนตัวในคลับส่วนตัวตามปกติ
โจวอี้ทิ้งไพ่ลงใบหนึ่ง ชำเลืองมองฟู่เฉิงเยี่ยนที่อยู่ตรงมุมห้อง เขาไม่ได้เล่นไพ่ ในมือถือแก้วเบอร์กันดี จิบทีละนิดทีละหน่อย สายตามองออกไปนอกหน้าต่าง คิ้วขมวดมุ่น ทั่วทั้งร่างแผ่บรรยากาศกดดันออกมา
โจวอี้เดินเข้าไปแล้วทิ้งตัวลงนั่ง “เป็นอะไรไปอีกล่ะ ไม่ใช่ว่าอยู่ด้วยกันแล้วเหรอ ชีวิตคู่น่าจะหวานชื่นจนมดขึ้น มีความสุขสุด ๆ สิ ทำไมออกมาข้างนอกยังทำหน้าบูดอยู่อีก”
ฟู่เฉิงเยี่ยนปรายตามองเขา ไม่พูดไม่จา กระดกแก้วดื่มจนหมด อยู่นานทีเดียวกว่าจะเค้นออกมาจากซอกฟันได้ประโยคหนึ่ง “อยู่ด้วยกันแล้วมันทำไม”
“คำนี้หมายความว่ายังไง”