กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 233 เขากินยานอนหลับมาโดยตลอด
ฟู่เฉิงเยี่ยนออกมาจากห้องหนังสือของคุณปู่ ไม่เห็นเวินเยวี่ยอยู่ชั้นล่าง พอถามคนรับใช้แล้วก็ตรงขึ้นไปชั้นสามทันที
เขาผลักประตูห้องนอนตัวเองที่แง้มไว้ออก มองปราดเดียวก็เห็นเธอนั่งอยู่ข้างเตียง หันหลังให้ประตู ก้มหน้าน้อย ๆ
“ที่รัก?” เขาเรียกคำหนึ่ง เวินเยวี่ยไม่ได้ตอบกลับในทันที
เขารับรู้ได้ถึงความผิดปกติ จึงผ่อนฝีเท้าเดินเข้าไปหา “ที่รักกำลังดูอะไรอยู่เหรอ?”
เวินเยวี่ยถึงค่อยเงยหน้าขึ้น เบ้าตาแดงระเรื่อเล็กน้อย ในมือบีบกล่องยาไว้กล่องหนึ่งแล้วถาม “คุณเริ่มกินยานี่ตั้งแต่เมื่อไหร่?”
ฟู่เฉิงเยี่ยนเดินมาตรงหน้าเธอ แล้วย่อตัวนั่งลง
สายตาของเขาตกอยู่ที่หลังมือที่บีบกล่องยาแน่นคู่นั้นของเธอ ในใจพลันดิ่งวูบลงก่อนเป็นอันดับแรก