กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 207 ก้าวก่ายเรื่องในครอบครัวคนอื่น
ห้องรับแขกในคฤหาสน์ตระกูลเมิ่งยังคงเหมือนเดิม
ด้านนอกหน้าต่างกระจกเต็มบาน ต้นผีผาต้นนั้นก็ยังอยู่
ฟู่เฉิงเยี่ยนจำต้นผีผาต้นนั้นได้
มีปีหนึ่งที่ลู่เจ๋อดึงดันจะปีนขึ้นไปเก็บผลไม้ พลัดตกลงมากระแทกจนหัวเข่าแตก เมิ่งจิ้งหว่านตกใจจนร้องไห้โฮ
พอเธอร้องไห้ คนกลุ่มหนึ่งก็รีบเข้าไปรุมปลอบ เขายืนอยู่ข้าง ๆ คอยช่วยส่งทิชชูให้เช่นกัน
เวลานี้ เขานั่งอยู่บนโซฟาตัวที่เคยนั่งบ่อย ๆ ในอดีต
ฝั่งตรงข้าม เมิ่งจิ้งหว่านนั่งอยู่บนเก้าอี้เดี่ยว สายตาจับจ้องเขาไม่กะพริบ
ในมิติเดียวกัน คนกลุ่มเดิม ทว่าเวลากลับคล้ายถูกพับทบ นำอดีตกับปัจจุบันมาปะติดปะต่อกันอย่างฝืนธรรมชาติ
ความอึกทึกและแสงตะวันของเหล่าวัยรุ่นที่เคยอบอวลอยู่ที่นี่ มลายหายไปจนหมดสิ้นนานแล้ว