กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 191 คุณอย่าเอาแต่จูบฉันสิ
เวินเยวี่ยถามเขา “คุณกลัวอะไรคะ”
เขาก้มหน้าลง ทว่าดวงตากลับช้อนมองเธอ พลางแกว่งปลายนิ้วของเธอเบา ๆ อย่างเรื่อยเปื่อย
จู่ ๆ เธอก็เข้าใจขึ้นมา
เขากลัวว่าพอตื่นมาแล้วเธอจะจากไป กลัวว่าเธอไปแล้วจะไม่กลับมาอีก
เธอถอนหายใจออกมา เปลวไฟในใจถูกลมหายใจนี้รดดับไปกว่าครึ่ง
ช่างเถอะ บัญชีนี้จดไว้ก่อน วันข้างหน้ายังมีโอกาสจัดการเขาอีกเยอะ
อาศัยแสงสลัวที่ลอดเข้ามาจากระเบียงทางเดิน เธอพอมองเห็นว่าเบ้าตาของเขาแดงระเรื่ออีกแล้ว มีท่าทางน่าสงสารคล้ายจะร้องไห้ออกมาอีกรอบ
คนเราจะเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้เลยเหรอ เวินเยวี่ยบ่นพึมพำในใจ
ผู้ชายใจจืดใจดำหน้าตายคนเดิมในวันวาน ทำไมตอนนี้ถึงกลายเป็นเจ้าขี้แยที่เอะอะก็น้ำตาคลอเบ้าไปได้