กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 189 ฉันไม่ไป ได้ยินไหม
ฟู่เฉิงเยี่ยนลืมตาขึ้น ห้องผู้ป่วยว่างเปล่าไร้เงาคน
เขาเอียงหน้า ข้างเตียงว่างเปล่า พลางเงยหน้ามองซ้ายมองขวา
เสื้อคลุมของเธอไม่อยู่ กระเป๋าของเธอไม่อยู่ แม้แต่แก้วน้ำที่เธอดื่มเมื่อวานก็ไม่อยู่
เธอไปแล้วเหรอ?
ในหัวของเขาดังหึ่งขึ้นมา
ทั้งที่เมื่อเช้ายังอยู่แท้ ๆ
เขาจำได้ว่าเธอช่วยเช็ดหน้าให้เขา จำได้ว่าเธอบ่นพึมพำอะไรบางอย่างอยู่ข้างหู จำได้ว่ามือของเธอกุมมือเขาไว้ อบอุ่นและนุ่มนิ่ม
เขาคิดว่าพอตัวเองตื่นมา เธอจะต้องอยู่แน่นอน
เธอไม่อยู่