ตอนที่ 180 หมาป่าตัวใหญ่กับกระต่ายขาวตัวน้อย

ตอนที่ 180 หมาป่าตัวใหญ่กับกระต่ายขาวตัวน้อย

เธอเดินขึ้นไปชั้นบน โดยมีฟู่อานกั๋วเดินตามหลังเธอไป

เธอเดินช้ามาก ทีละขั้น ๆ พลางจับราวบันไดไว้ ราวกับว่าทุกก้าวต้องใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี

เขามองแผ่นหลังของเธอที่ดูบอบบาง หลังค่อมลงเล็กน้อย เส้นผมหลุดลุ่ยลงมาสองสามปอยตกลงบนไหล่

จู่ ๆ เขาก็หวนนึกถึงภาพของเธอในวัยเยาว์

เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของตระกูลฉู่ เติบโตมาจากการถูกประคบประหงมดั่งไข่ในหินตั้งแต่เด็ก

ตอนนั้นเธอช่างเอาแต่ใจเหลือเกิน แม้แต่จะดื่มรังนกยังต้องให้คนคอยเอาอกเอาใจถึงจะยอมกิน แม้แต่เชือกรองเท้าก็ยังผูกเองไม่เป็น

ตอนนั้นเธอช่างงดงามเหลือเกิน แผ่นหลังเหยียดตรง เส้นผมดำขลับเป็นประกาย ยามแย้มยิ้มดวงตาก็เป็นประกายระยิบระยับ