กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 174 จบกันแค่นี้เถอะ
ฟู่เฉิงเยี่ยนเม้มปากแน่น มองเวินเยวี่ยด้วยเบ้าตาแดงก่ำโดยไม่พูดอะไร
“คุณเคยรับปากฉันว่าจะไม่หาเรื่องอวี้หลี่ ฉันขอให้คุณรับปากแค่เรื่องนี้เรื่องเดียว เรื่องเดียวเท่านั้น แต่สุดท้ายคุณก็ยังทำไม่ได้!”
“มันรนหาที่เอง” น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและแหบแห้ง
“เขารนหาที่เองเหรอ” เวินเยวี่ยทวนคำพูดของเขาอีกรอบ จู่ ๆ ก็รู้สึกเหนื่อยล้าอย่างหาที่สุดมิได้ และรู้สึกไร้สาระสิ้นดี “ได้ ต่อให้เขารนหาที่เอง แล้วคุณล่ะ”
เธอมองฟู่เฉิงเยี่ยน แววตาอบอุ่นประกายสุดท้ายมอดดับลงจนหมดสิ้น
“ฟู่เฉิงเยี่ยน การที่ฉันกับคุณเดินมาถึงจุดนี้ในวันนี้ คุณเองก็รนหาที่เหมือนกัน”
“ฉันนึกว่าตลอดหนึ่งปีนี้คุณจะเปลี่ยนไปบ้าง อย่างน้อยก็เรียนรู้ที่จะเคารพฉันและรักษาคำพูด ที่แท้ฉันก็คิดไปเอง”
“ฉันไม่ต้องการคู่ชีวิตที่เผด็จการเย่อหยิ่ง และเนี่ยนเนี่ยนก็ไม่ต้องการพ่อที่มีอารมณ์ไม่มั่นคง”