ตอนที่ 162 เนี่ยนเนี่ยน เรียกปาปี๊

ตอนที่ 162 เนี่ยนเนี่ยน เรียกปาปี๊

“ออกมาทำไม” เขาถาม

“หิวน้ำ”

เขาก้มมองแวบหนึ่ง ขมวดคิ้ว “เท้าเปล่าเหรอ”

เธอมองตามสายตาเขาลงไป นิ้วเท้าเหยียบลงบนพื้นไม้โดยตรง ถึงเพิ่งรู้สึกเย็น

“ฉันไปรินน้ำให้” เขาขยับตัวลุกขึ้น ขาชาเล็กน้อย จึงเอามือยันกำแพงไว้ “กลับเข้าไปใส่รองเท้า อย่าให้เป็นหวัด”

เวินเยวี่ยยืนอยู่ตรงประตู มองแผ่นหลังของเขาหายลับไปตรงหัวมุมบันได จากนั้นจึงหันหลังกลับเข้าห้อง สวมรองเท้าแตะ

พอออกมาอีกครั้ง เขาก็ถือแก้วน้ำเดินขึ้นมาแล้ว

น้ำถูกยื่นมาตรงหน้าเธอ อุณหภูมิอุ่นกำลังดี ไม่ร้อนลวกปาก

เธอรับมา ดื่มไปหนึ่งอึก ดื่มเสร็จก็คืนแก้วให้เขา