กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 159 ถึงตาเธออ้อนวอนแล้ว
……
………
……
…………
เวินเยวี่ยลืมไปแล้วว่าเขาพร่ำเพ้ออะไรอยู่ รู้สึกเพียงว่าเวลาเขาร้องไห้มันน่าสนใจดี
คราบน้ำตาไหลรินลงตามพวงแก้ม ดุจหยาดฝนสาดกระทบแก้ว ไหลเป็นทาง ชัดเจนและดูน่าเวทนายิ่ง
ยามลูกกระเดือกขยับไหวเบา ๆ ก็พลอยดึงรั้งรอยเปียกชื้นสายนั้นไปด้วย……….