กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 140 เมิ่งอวี้หลี่ถูกจับได้
บ่ายวันอังคาร เวินเยวี่ยมีเรียน
ก่อนออกจากบ้านเธอป้อนเนี่ยนเนี่ยนจนอิ่ม แล้วยังกำชับแม่เจียงว่า “นมผงมื้อเที่ยงวัน ฉันชงเทียบอัตราส่วนไว้เรียบร้อยแล้ว เธอทำตามนั้นได้เลย”
แม่เจียงรับเด็กมาพลางหัวเราะหึ ๆ “รู้แล้ว ๆ เธอรีบไปเถอะ อย่าไปสายล่ะ”
เวินเยวี่ยหอมแก้มน้อย ๆ ของเนี่ยนเนี่ยน สะพายกระเป๋าแล้วออกจากบ้านไป
แม่เจียงวางเนี่ยนเนี่ยนลงในรถเข็นเด็กเล็ก ห่มผ้าห่มผืนเล็กให้เรียบร้อย แล้วเข็นออกจากตึกอพาร์ตเมนต์
ช่วงนี้เนี่ยนเนี่ยนชอบออกข้างนอก พอออกมาดวงตาก็มองไปทั่ว ศีรษะเล็ก ๆ หันไปมา ทุกอย่างดูแปลกใหม่ไปหมด
แม่เจียงเข็นไปพลางพูดพร่ำกับเธอไปพลาง “นั่นคือต้นไม้ นั่นคือดอกไม้ นั่นคือนกตัวน้อยที่บินอยู่บนฟ้า…”
เนี่ยนเนี่ยนฟังไม่รู้เรื่อง แต่ฟังอย่างตั้งใจมาก นาน ๆ ทีก็ส่งเสียงอ้อแอ้ตอบรับย่าเจียงสองคำ