ตอนที่ 131 ขาดไม่ได้ แต่กลับไม่มีอีกแล้ว

ตอนที่ 131 ขาดไม่ได้ แต่กลับไม่มีอีกแล้ว

ตอนที่โจวอี้ตามหาฟู่เฉิงเยี่ยนเจอ อยู่ที่ซินเจียง

ริมขอบเขตไร้ผู้คนของเทือกเขาอัร์จิน สถานีเสบียงที่มีบ้านดินเพียงไม่กี่หลัง

เถ้าแก่เป็นตาแก่ชาวอุยกูร์ กำลังย่างขนมปังหนานอยู่ที่หน้าประตู พอเห็นมีคนมาก็เหลือบเปลือกตาขึ้น เอ่ยถามด้วยภาษาจีนกลางที่แปร่ง ๆ ว่า “มาหาคนเหรอ?”

โจวอี้พยักหน้า “คนที่เข้ามาเมื่อสองสามวันก่อน ตัวสูงมาก หน้าตาค่อนข้างสะดุดตาครับ”

ตาแก่ชี้ไปทางที่ไกลออกไป “ทิศนั้น สามวันก่อนเข้าไป ยังไม่ออกมาเลย”

โจวอี้เอ่ยขอบคุณ แล้วขับรถเข้าไปข้างใน

ทะเลทรายโกบีกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ดวงอาทิตย์แผดเผาจนผืนดินระอุเป็นไอความร้อน

เขาขับไปสองชั่วโมงกว่า ถึงได้มองเห็นเงาร่างคนคนหนึ่งอยู่ไกล ๆ

ฟู่เฉิงเยี่ยนกำลังปีนลงมาจากหน้าผาหินด้านหนึ่ง