กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 128 ช่วยอ่านจดหมายที่เธอเขียนให้ผมที
เนี่ยเฉิงยืนมองอยู่ข้าง ๆ จนหลุดขำ “พอแล้ว ๆ เลิกชะเง้อได้แล้ว พี่เยี่ยนบอกว่าจะมา ก็ต้องมาสิ”
“ฉันก็รู้ว่าเขาจะมา” ลู่เจ๋อพึมพำ “แต่ทำไมเขายังมาไม่ถึงอีกล่ะ นี่ก็ใกล้จะเริ่มเต็มทีแล้วนะ”
“รถอาจจะติดก็ได้”
“รถติดอะไรกันล่ะ เขาต้องมัวแต่อืดอาดยืดยาดอยู่แน่ ๆ”
ปากของลู่เจ๋อก็บ่นไปเรื่อย แต่สายตายังคงไม่ยอมละไปจากหน้าประตู
พวกโจวอี้เห็นท่าทางแบบนั้นของเขาก็พากันกลั้นขำไม่อยู่
ไจ๋จื่อโม่เอ่ยถาม “พวกนายจำตอนช่วงปีที่แล้วได้ไหม”
คนข้าง ๆ พยักหน้าพร้อมกับกลั้นหัวเราะ “ทำไมจะจำไม่ได้ล่ะ ร้องไห้มันได้ทุกวัน”
ไจ๋จื่อโม่เลียนน้ำเสียงของลู่เจ๋อในตอนนั้น ดัดเสียงแหลมร้องโอดครวญ “เขาบีบคอฉันเนี่ยนะ! ถึงกับใจร้ายบีบคอฉันลงคอได้ยังไง!”